Multimedia

Ewangelia św. Łukasza 22:7-20. Ostatnia Wieczerza

Autor: 
Maciej Maliszak

„Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” – takimi słowami Jan Chrzciciel zareagował na widok Pana Jezusa. Jezus, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, Boży Syn, przyszedł na ziemię, by zgładzić grzech. Jedyny Sprawiedliwy i Święty Bóg, który przyszedł na ziemię, przyjął stan człowieczy, by nabyć lud. Misja Jezusa była bardzo trudna. Kulminacja nastąpiła w Dzień Przaśników, w którym – jako to relacjonuje Ewangelista Łukasz – należało zabić Baranka Paschalnego.

1 List św. Jana 2:18-27. O tych, którzy zwodzą

Autor: 
Maciej Maliszak

Dla ludzi w naszych czasach, bycie chrześcijaninem oznacza tolerowanie i akceptację prawie każdego poglądu. Kościół postrzegany jest bowiem jako miejsce, gdzie ludzie o odmiennych poglądach budują jedno Królestwo. Mówi się o teologii liberalnej i konserwatywnej. Jednak z perspektywy Biblii nie istnieje podział na chrześcijan liberałów i chrześcijan konserwatystów; są jedynie ludzie, którzy naśladują Chrystusa, oraz tacy, którzy fałszują naukę Chrystusa.

1 List św. Jana 2:12-17. Chrześcijanin wobec świata

Autor: 
Maciej Maliszak

Kościół, który nie ma granic i jest jedno ze światem i jego ideami, jest w najbardziej niebezpiecznym miejscu. Jest to naprawdę poważna sprawa, gdy Kościół przyjmuje światowy styl życia i myślenia, światową muzykę, sposób organizacji czy też zrozumienie roli mężczyzny i kobiety. W takiej sytuacji trzeba wołać niczym Psalmista Asaf: „Boże, poganie wtargnęli do twego dziedzictwa, splugawili twoją świętą świątynię, Jeruzalem zamienili w ruiny” (Ps 79:1).

1 List św. Jana 2:3-11. Test wiary

Autor: 
Maciej Maliszak

Zapewne każdy z nas zastanawiał się, po czym możemy poznać, że jesteśmy chrześcijanami? Jakie zewnętrzne zachowania są w stanie potwierdzić, że ktoś jest dzieckiem Bożym? Sprawa jest szczególnie ważna nie tylko w czasie Pamiątki Wieczerzy, kiedy to mamy rozróżniać członki ciała Pańskiego, ale w całym życiu Kościoła. Dotyczy to zarówno przyjęcia kogoś na członka zboru, dyscyplinowania, jak i sprawowania sakramentów. Istotne jest więc, byśmy potrafili odróżnić prawdziwych braci od fałszywych.

1 List św. Jana 2:1-2. Orędownik

Autor: 
Maciej Maliszak

Pewność zbawienia nie wynika z faktu  doskonałości i perfekcyjności. Zdajemy sobie bowiem sprawę z prawdziwości słów proroka Izajasza: „My wszyscy jednak jesteśmy jak nieczyści, a wszystkie nasze sprawiedliwości są jak szata splugawiona; wszyscy opadliśmy jak liść, a nasze nieprawości uniosły nas jak wiatr” (Iz 64:6). Nasze bezpieczeństwo jest zagwarantowane jedynie w Chrystusie. Pewność wynika z tego, że „mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa Sprawiedliwego”, który jest skutecznym i jedynym przebłaganiem za nasze grzechy.

1 List św. Jana 1:6-10. Chodzić w światłości

Autor: 
Maciej Maliszak

Jeśli naprawdę jesteś dzieckiem Bożym i Chrystus przemienił Twoje myślenie, to za czystą wiarą – która ma swoją podstawę w Słowie Bożym – idzie czyste życie. Z tego zaś wynika coraz większe podporządkowanie się Bogu Ojcu, coraz większe podporządkowanie się Słowu Bożemu i coraz większa radość w Duchu Świętym.

List do Hebrajczyków 13:18-25. Modlitwa za przywódców

Autor: 
Maciej Maliszak

Modlitwa jest realną pomocą dla tych, który ze względu na pełnioną służbę doświadczają różnych trudności i ciężarów. Modlitwa za przywódców zmienia też serca zborowników. Modląc się, ludzie widzą, że Bóg związał ich ze starszymi i, że od ich pomyślności zależy też pomyślność zboru i każdego jego członka.

List do Hebrajczyków 13:8-16. Chrystus ten sam, na wieki

Autor: 
Maciej Maliszak

Chrześcijaństwo nie jest nauką o moralności, o tym jak się ubierać, co jeść i jak postępować w danej sytuacji. Tym bowiem zajmuje się etyka, która skupia się na człowieku i jego działaniach. Chrześcijaństwo natomiast, to nauka o Chrystusie. W centrum religii chrześcijańskiej, w centrum  Ewangelii stoi Jezus Chrystus. To na Nim skupia się nasza wiara.

List do Hebrajczyków 13:7.17. Dawni i obecni przywódcy

Autor: 
Maciej Maliszak

Pamięć o przodkach wiary stanowi wyraz jedności, przyznania się, że jesteśmy z jednej rodziny Bożej. Kościół bez historii, bez przodków, bez pamięci o przywódcach pokazuje, że nie ma przeszłości i nie stanowi jedno z ludem Bożym. Odrzucenie Kościoła historycznego, odrzucenie jego nauczania nie jest jedynie zerwaniem sztafety pokoleń - jest zaparciem się Bożej rodziny, której głową jest sam Bóg.

Strony